Komt een trainee bij het waterschap

Komt een trainee bij het waterschap… Deze titel stond boven het stuk cabaret waarmee wij (Joël en Hein) het podium betraden tijdens een afdelingsoverleg bij WSHD. Een figuurlijk en letterlijk podium om onze verwonderingen bij het waterschap handen en voeten te geven. Verwonderingen over het vele e-mailen en vergaderen. Tijdslurpende randzaken waardoor veel waterschapwerkers relatief weinig bezig zijn met de kerntaken, waarop ze ooit vol idealen gesolliciteerd hadden. In de vorm van een stukje cabaret hebben we op een ludieke manier onze verwonderingen gedeeld. Over e-mailen bijvoorbeeld: “In mijn eerste week dacht ik dat het sturen van e-mails wellicht bij de nieuwe normering hoorde, want 40 jaar geleden bouwden we dijken zonder e-mails te versturen. Al vrij snel kwam ik erachter dat dit niet waar was, maar ook dat het wel super praktisch is om e-mail te gebruiken. Ik had namelijk al vrij snel uitgerekend dat als we alle e-mails van het waterschap zouden uitprinten en aan elkaar zouden lijmen, we een klimaatdijk kunnen bouwen die tot 2073 aan de norm voldoet.” En over het vele vergaderen: “Door de combinatie van flexwerken en papierloos-werken is het agendaloos-vergaderen tot een ware kunst verheven.”

Na dit stukje cabaret zijn we met de deelnemers van het afdelingsoverleg het gesprek aangegaan om te inventariseren wat voor hen de energie weghaalt in het dagelijkse werk. Daar kwamen meer onderwerpen voorbij dan de door ons aangekaart email- en vergaderpraktijken. In het groepsgesprek hebben we expliciet gefocust op de vraag wat ze zelf kunnen doen om het te veranderen. Afsluitend moest men iets opschrijven wat ze diezelfde week nog konden doen om voortaan meer met hun kerntaken bezig te zijn en daardoor meer werkplezier te ervaren. Wij vonden het erg leuk en leerzaam om dit gesprek met de afdeling aan te gaan en merkten dat onze verwonderingen voor de aanwezigen een ‘feest’ van herkenning waren.

Auteurs: Hein Tanis en Joël Verstoep